De term ijzeren muziekrepetoire is mij onbekend, (ben ik zo groen?). En behoor ik tot die groep als ik zeg dat ik graag naar Bach luister? Maar (gelukkig?) ook naar andere muziek, zoals je hebt kunnen lezen in Ding #16, over Youtube (Duffy! en inmiddels ook Adele!).
Maar ik heb gemerkt dat er rond Bach niet zo veel luisteraars zijn, die moet je toch meer zoeken in de poulaire hoek denk ik. Maar wat niet is, kan nog komen! Fijn dat je op deze manier precies naar je eigen smaak de afspeellijst kunt samenstellen. Ik zie er toch voor mijn werk niet echt de meerwaarde van, maar leuk om te weten dat het er is… (Is wel lekker als achtergrond bij het schrijven van deze post)
He Koekelekootje,
Ik ben het helemaal met je eens. Lekker je eigen smaak opzoeken. Voor het werk nuttig? Niet echt, maar wel heerlijk als achtergrond!
Aagjem
Ha Koekelekootje,
De term ‘ijzeren repertoire’ was mij ook niet bekend. Misschien bedacht door de schrijver van het stuk?
‘IJzersterk repertoire’ vind ik beter waar het Bach betreft.
Groet van schrvrdzs
@ Koekelekootje en Schrijverdezes. Daar schiet me een stukje jargon uit de pen! In de wereld van de klassieke muziek (en het muziekbibliotheekwerk), is de term ‘ijzeren repertorie’ een aanduiding voor de klassiekers onder de klassieken. Denk aan Beethoven’s Vijfde symphonie, Bach’s Mattheus Passion, de études van Chopin of de canon van Pachelbel. Werken die veel worden gespeeld en die veel mensen wel kennen.
Nu ik toch bezig ben. In de jazz spreekt men van het ‘Real book’ repertoire.
Ah, dan houd ik dus idd van het ijzeren repertoire, ook weer wat geleerd!